De publieke zaak,onze zaak!

Op het landelijk Partijcongres van 21 en 22 januari a.s. staat de nota `Toekomstvisie op de publieke sector` op de agenda. Deze nota is een belangrijk document in de discussie over de toekomstige koers van de partij. Het gaat over de `publieke zaak,en dat is een onderwerp dat ons, als sociaal democraten, van oudsher ,ter harte gaat! In onze bestuursvergadering van 23 november j.l. hebben we deze nota besproken. Een korte samenvatting van de nota treft u aan in onderstaande link.

-------------------------------------------------------------------------------------

Korte samenvatting van de nota `Toekomstvisie op de publieke sector`

De nota , kent drie hoofdpunten:

1. een omschrijving van de uitgangspunten van een nieuwe sociaal- democratische visie
2. een weerslag van de gesprekken met vertegenwoordigers uit de publieke sector, onder de titel :`de publieke sector, wat gaat er fout`
3. de handelingsperspectieven voor de toekomst

1.uitgangspunten voor een ( nieuwe-) sociaal democratische visie

De publieke sector is een samenstel van voorzieningen, die de burger ten dienste staat en hem biedt wat hij zelfstandig niet kan regelen. Daarmee komt tot uitdrukking, dat `we` gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor `de samenleving`. Wil deze `gezamenlijke verantwoordelijkheid` ook daadwerkelijk `praktijk`wordt, dan zijn daarvoor vier `leidende beginselen` noodzakelijk:

1. Toegankelijkheid

Voor een ieder moet de publieke sector gelijk toegankelijk zijn, ongeacht het inkomen, gezondheid of wat voor omstandigheid ook

2. Kwaliteit

De kwaliteit van de voorzieningen staat voorop. Wanneer de voorzieningen in de publieke sector kwalitatief niet goed presteren, leidt dit tot`afkeer`van de burger, letterlijk en figuurlijk, en dat ondermijnt vervolgens weer de kwaliteit van de publieke sector als geheel.

3. Wederkerigheid

Binnen de publieke sector dient sprake te zijn van een `sociaal contract`: Geen recht zonder plicht en geen plicht zonder recht, dat geldt zowel voor het individu als voor het geheel en dat geldt voor de burger en voor de voorzieningen. Een voorziening mag eisen stellen aan de burger, maar daar staat tegenover, dat de burger eisen aan de voorziening mag stellen!

4. Betaalbaarheid

De betaalbaarheid van de publieke sector is `de kurk`waarop zij drijft. In het overheidsbeleid dient centraal te staan: Wat we willen, wat we kunnen en wat we bereid zijn om daarvoor te betalen.

2. De publieke sector: wat gaat er fout

Uit gesprekken met betrokkenen, bestuurders , werkers uit de publieksector, en gebruikers van de sector is soort `zwartboek`opgemaakt , met voorbeelden waar in de praktijk het slechte- en disfunctioneren van voorzieningen, vaak onbedoeld, toe leidde in de afgelopen jaren en een poging deze problemen te verklaren. .In feite wordt hiermee `de praktijk` langs `de maatlat gelegd `van de in het eerste hoofdstuk opgesomde uitgangspunten en vormt het de basis voor de in het volgende hoofdstuk opgenomen oplossingsrichting

( handelingsperspectieven). Lezenswaardig: een schrijnend `inkijkje` in de dagelijkse praktijk van de publieke sector. Lees en gruwel!

3. De handelingsperspectieven

De oplossing die voorgesteld wordt is een samenstel van zes maatregelen en verbeteringen, in de notitie genoemd `handelingsperspectieven`

- initieer de samenredzaamheid

Probleem: De overheid en de publieke instellingen hebben de afgelopen jaren `te veel willen doen`, waarbij de kwaliteit van de dienstverlening steeds slechter en onduidelijker werd.

Oplossing: een nieuw samengaan van publieke sector en de burger,`samenredzaamheid` waarbij de overheid minder doet en meer controleert. Er moet meer gedaan worden met het potentieel van wat de burger zelf, samen met zijn persoonlijke netwerken kan doen. Daar waar dit potentieel ontbreekt, bestaat een maatschappelijke verantwoordelijkheid!

- organiseer de `nabijheid

Probleem: De laatste jaren was`schaalvergroting`, fusies, etc. het `toverwoord`, daardoor werd de publieke sector bureaucratisch en, voor de burger anoniem en onpersoonlijk op afstand

Oplossing: de publieke sector moet weer `nabij`worden. Schaalvergroting mag, als dat maar niet ten koste gaat van nabijheid en toegankelijkheid

- herdefinieer de de publieke moraal

Probleem: Bij rechten horen plichten. De anonieme en onzichtbare publieke sector werkt in de hand dat de publieke moraal daalt.

Oplossing: definieer wat nodig is om mensen hun rechten te laten krijgen en hun plichten vervullen. Burgers ,bestuurder en spolitici dienen doordrongen te zijn van soberheid en dienstbaarheid

- terug naar de maatschappelijke opdracht en de kerntaken

Probleem:Met de privatisering en op afstand zetten van publieke instellingen hadden zij de mogelijkheid hun activiteiten (ook) te verleggen naar de `niet eigen` - en commerciële activiteiten, waarbij de publieke taak verwaarloosd werd. Dit is finaal uit de had gelopen. (rolverdwazing) en leidt tot kwaliteitsverlies van de publieke sector

Oplossing: publieke instellingen moeten terug naar hun kerntaak: de publieke zaak. De overheid-politiek dient af te dwingen dat besturen van publieke instellingen zelfstandig verantwoorde besluiten nemen

- kwaliteit afdwingen

Probleem: Het gevaar is dat kwaliteitsverbetering en verhoging van de toegankelijkheid per definitie meer geld kost.

Oplossing:er dient een evenwicht te komen tussen controle van de politiek en het overlaten aan de verantwoordelijkheid van de publieke sector zelf. Controle en invloed van de burger dient vergroot te worden.