Zondag 25 april was de dag van het verkiezingscongres in de Vereeniging in Nijmegen. Stralend weer en veel volk dus in en om de Vereeniging een drukte van belang. Lag het aan het weer of aan de politieke situatie van het moment: de stemming was enthousiast!

En, niet onbelangrijk: wat ik gevreesd had: geen beveiligd bastion: geen spoor van angst dat zo langzamerhand vanzelfsprekend is in de politiek is. Geen beveiliger te bekennen. Een congres daar waar het hoort: midden in de stad, de hekken en deuren open een groot scherm buiten op het gazon waar het congres te volgen was. Nijmegenaren die op hun middagwandeling eens even kwamen kijken wat hier wel niet aan de hand was. Ministers , staatssecretarissen en andere "partijbobo’s", die samen met "de gewone leden" op het gazon gezeten een broodje eten: zo hoort het! Kortom: een verademing. Waar de PVV in obscure achterkamertjes met hordes beveiligingsmensen haar nog meer obscure plannen uitbroedt, waar de Partij voor de Dieren een besloten(!) partijcongres houdt, waar de VVD haar toevlucht zoekt in afzondering in het ver buiten de bebouwde wereld gelegen Papendal, zoekt de PvdA de openheid en het volk op! Ik kan me vergissen, maar "er hing iets in de lucht": een nieuw elan! Een zelfverzekerde partij die met elkaar de schouders eronder zet en dat is, lijkt mij niet alleen de winst van dit congres, maar ook iets waar het ons jaren aan ontbroken heeft!

En dan was er natuurlijk ook nog het congres zelf: het verkiezingsprogramma en de kandidatenlijst. Wij hadden ons, als friese PvdA voorbereid op het congres in een "voorcongres" in Leeuwarden. Vervolgens was er afstemming met de "broeders en zusters" uit Groningen en Drenthe.

Ten aanzien van het verkiezingsprogramma was er eigenlijk brede overeenstemming. Dit bleek ook op het congres: van de in totaal ingediende 400 amendementen werden, naar ik meen, een stuk of 10 aangenomen: het verkiezingsprogramma werd praktisch ongewijzigd vastgesteld.

‘s Middags was de kandidatenlijst aan de orde. In feite het punt waar wij, als friese delegatie , voor kwamen. In de conceptlijst was in het "verkiesbare" gedeelte plaats ingeruimd voor 2 friezen: Lutz Jacobi (26) en Jacques Monarsch (29) .Onze inzet was, om deze plaatsen, koste wat het koste veilig te stellen. Met Groningen en Drenthe hadden we "een pact" gesloten om hierin gezamenlijk op te trekken: ons streven, en stemgedrag zou erop gericht zijn de eerste 30 kandidaten van de lijst ongewijzigd te laten, waardoor zowel Friesland Groningen en Drenthe hun kandidaten veilig zouden stellen. Onder aanvoering van onze onvolprezen woordvoeder Joop van den Berg, strijdlustig gehuld in bretels en met opgestroopte mouwen lukt dit. Joop hield het congres direct maar voor dat er met ons niet te sollen viel met de woorden: "Toen ik de lijst voor het eerst zag en keek naar onze friese inbreng, dacht ik 'it kin net', toen ik er nog eens naar keek, dacht ik 'it kin krekt', maar daar is het dan ook wel mee gezegd. Als de lijst tot nummer 30 zo blijft zult u ons niet meer horen. Is dat niet zo, dan kom ik hier terug". Joop is niet meer terug geweest op het spreekgestoelte: missie geslaagd! Dat betekent dus dat we, als alles gaat zoals we denken we de komende vier jaar twee friese vertegenwoordigers in de kamer hebben.

Achteraf bleek dat de concept-kandidatenlijst ongewijzigd vastgesteld werd: een unicum in onze partijgeschiedenis. Een teken van eensgezindheid en vertrouwen in de koers die de partij met Job Cohen heeft ingezet!

Het congres werd traditioneel afgesloten met de toespraak van de lijsttrekker. Daarvoor werd op een hartverwarmende manier afscheid genomen van Wouter Bos. Wouter heeft humor, maar hij begon zijn toespraak op een geweldige manier: "Ik ben de afgelopen tijd gebeld door vriend en vijand die me complimenteerden met mijn besluit, een stak er voor mij bovenuit: ik werd gebeld door Marco Pastors van Leefbaar Rotterdam, en die zei: ‘Wouter, als ik moest kiezen tussen de PvdA en mijn gezin, wist ik ook wel waarvoor ik moest kiezen!’"

Samenvattend: als het elan van het congres, de eensgezindheid de komende maanden doorgezet kan worden dan staan ons, na alle treurnis van de afgelopen maanden mooie tijden te wachten!