Het zal u allemaal niet ontgaan zijn: waren we krapaan een jaar geleden allemaal verschrikkelijk blij en trots met ons nieuwe multifunctionele centrum in Sint Anne (Ons Huis), nu de opening geweest is en het centrum na een jaar ruimschoots aan de verwachtingen voldoet: een bruisend sociaal-cultureel centrum, blijken er, bij de afwikkeling van de nieuwbouw toch nog een aantal tegenvallers te zijn.

Dit, ondanks de enorme inzet van bestuur en vrijwilligers, besturen van organisaties en ook, dat mag gezegd worden: de gemeente!

Het is makkelijk om, nu zich dit soort dingen voordoen, te gaan wijzen met “het vingertje”: zwarte pieten heeft in dit geval weinig zin: er ligt een probleem en dat moet opgelost worden! We hebben het met elkaar gewild en met elkaar moeten we nu ook een oplossing zoeken!

In de raadsvergadering van 26 september werd een voorstel van het College van Burgemeester en Wethouders behandeld waarin de tegenvallers bij de nieuwbouw centraal stonden.

In totaal vroeg het bestuur van "Ons Huis" een extra, eenmalige bijdrage van € 150.000, -. Het College stelde voor om van deze bijdrage een bedrag van € 115.000, - voor rekening van de gemeente te laten komen. Het restant, een bedrag van € 35.000, - bleef dan voor rekening van het bestuur van "Ons Huis" en daarvoor moest ze zelf een oplossing vinden: binnen haar exploitatie of door het laten vallen van een aantal nog aan te brengen aanpassingen.

In de raadsvergadering is dit onderwerp uitvoerig aan de orde geweest. Wij, als PvdA fractie, hebben een aantal kritische kanttekeningen bij het collegevoorstel geplaatst, ondanks alles wat er met grote inzet van iedereen tot stand gekomen is:
      - wij hebben vraagtekens gesteld bij het functioneren van de professionele (welzijns-)instellingen die bij de realisering van deze plannen betrokken waren, van hen hadden we toch zeker vanuit hun deskundigheid een meer signalerende- en bemiddelende rol verwacht!
      - Wij hebben ons afgevraagd of, in vergelijking met de dorpen, dit niet een typisch "Sint-Anne"'s probleem is: wij kunnen ons niet aan de indruk onttrekken dat dit soort problemen in de dorpen door de veel grotere inzet door vrijwilligers niet zo makkelijk waren ontstaan!       - De snelheid waarmee alles moest gebeuren: als je iets snel doet , moet doen, gaat dat vaak ten koste van de zorgvuldigheid: zijn er geen subsidiemogelijkheden blijven liggen, zijn er wellicht beslissingen genomen, onder tijdsdruk, waardoor alternatieven niet goed onderzocht zijn?

Maar goed, hier geldt ook: "achteraf is makkelijk praten"! Wij hebben bij de behandeling van het Collegevoorstel gekozen voor een pragmatische oplossing: een oplossing die dit probleem voor eens en altijd uit de wereld helpt.

Wij hebben gekozen voor een gezonde bedrijfsvoering van "Ons Huis". Daarbij hebben we gekeken naar de exploitatie van de stichting, de risico’s, onderhoudsvoorzieningen, etc. Ons uitgangspunt was daarbij:
      - dat door de eenmalige extra bijdrage het bestuur in staat gesteld wordt het centrum op een gezonde manier te exploiteren
      - de achteraf noodzakelijke investeringen afgedekt worden
      - de nog wenselijke investeringen voor het gedeelte dat ze onontkoombaar zijn afgedekt worden
      - voor de rest van de investeringen het bestuur een verantwoorde oplossing zoekt binnen haar eigen exploitatie
      - dat, en dat is belangrijk: dat de huurders van het gebouw niet de dupe worden van de tekorten door huurverhogingen
      - dat het bestuur zich, op deze voorwaarde, voortaan redt met de exploitatie van het centrum
Dat heeft ertoe geleid dat wij, anders dan het college, kiezen voor een eenmalige bijdrage van € 150.000,-

Wij zijn er van overtuigd dat alleen op deze manier een gezonde toekomst voor Ons Huis gegarandeerd is en dat wij, als gemeente In de toekomst niet meer geconfronteerd worden met extra vragen om hulp. Maar dat is dan ook de keiharde voorwaarde die wij aan deze eenmalige hulp verbonden hebben: daar houden wij het bestuur van "Ons Huis" aan en kan de bevolking ons aan houden!