WMO-Nota Ouderenbeleid 2011 t/m 2014
Raadsvergadering 20 april
2011
Bij het lezen van deze nota
begon het me te duizelen van alle organisaties die er mee te maken hebben en
van alle wetgeving die daarop van toepassing is. Hoe zou dat zijn voor de
oudere waarover we het hebben in deze nota?
Volgens de wet hoor ik tot de doelgroep, maar in de praktijk ben
ik gelukkig nog voldoende zelfredzaam en maatschappelijk actief. Daardoor ben
ik ook redelijk op de hoogte van de mogelijkheden die er zijn, mocht ik behoefte
hebben aan ondersteuning. En met mij zijn er veel ouderen die zich prima kunnen
redden. Deze nota is voor mij dan ook alleen een als ik.. , dan …verhaal. Je
zou je af kunnen vragen of de leeftijdsgrens van 55 + nog reëel is.
Maar naast mij zijn er ook
anderen: ouderen zoals mijn moeder die bijna 90 is en met een beetje hulp nog
zelfstandig kan wonen. Zij ervaart alle veranderingen als chaos en wordt boos
als er weer iets verandert en zij het niet begrijpt. Zo is ze behoorlijk
ontstemd over de term grijze golf.
En ik kan me dat
voorstellen. Nou is mijn moeder redelijk assertief en aarzelt ze niet om de
telefoon te pakken om haar ongenoegen te uiten. Haar probleem is namelijk dat
ze vanuit allerlei partijen ( thuiszorg, gemeente, buren) verschillende informatie
krijgt en dat maakt haar onzekerheid alleen maar groter. Ze voelt zich niet
begrepen en is bang om te vereenzamen. En dat is volgens mij het grootste
probleem van ouder worden: de angst om het niet meer te begrijpen en de angst om alleen te zijn en
je verhaal niet meer kwijt te kunnen.
Ik heb de nota gelezen door
aan de situatie van mijn moeder te denken.
Voor het onderdeel Wonen heb
ik geen toevoegingen: mijn moeder woont nu in een straat waar mensen van
verschillende leeftijden wonen en dat ervaart ze als stimulerend. Ze beseft dat
ze als ze dusdanige beperkingen krijgt, ze naar een andere vorm van wonen moet.
Met ander woorden een visie
op wonen moet niet alleen gebaseerd zijn op een bepaalde doelgroep, maar op een
afspiegeling van de mensen in de samenleving.
Voor het onderdeel Zorg heb
ik wel een opmerking. Als ik goed naar mijn moeder luister, is haar angst om
eenzaam te worden haar grootste probleem. Ze ervaart haar beperkingen als
minimaal wanneer ze mensen ontmoet. Die ontmoetingen heeft ze met de mensen van
de thuiszorg, maar ook met haar buren en met familie en vrienden die ze bezoekt
en daarvoor het taxivervoer gebruikt. Ze eet dan gezonder en beweegt meer en
voelt zich fitter en bovenal: ze voelt zich niet eenzaam. Ze krijgt veel prikkels
en blijft daardoor geïnteresseerd in de wereld.
En nu mijn zorg: Door de
nieuwe situatie waarin meer mensen geen indicatie meer krijgen voor
ondersteunende begeleiding, is de kans
aanwezig dat mijn moeder die begeleiding niet meer krijgt. Wij, als fractie van
de PvdA, vinden het dan ook jammer dat in deze nota de zogenaamde AWBZ-pakket
maatregel nog niet is meegenomen.
En als derde het thema
Welzijn en Participatie.
Veel vrijwilligers staan
rond mijn moeder. Op het Bildt is dat niet anders. Waar wij ons zorgen over
maken is dat er niet voldoende vrijwilligers zullen zijn…..immers ook de
verenigingen hebben al een probleem met het vinden van vrijwilligers. Het is
volgens ons dan ook niet voldoende om vrijwilligers te werven via de
coördinator van Vrijwilligerscentrale Middelsee. Die lijn is te afstandelijk en werkt vertragend in
plaats van effectief. De kunst is om daar waar hulp en/of begeleiding gewenst
is, deze dichtbij te organiseren. Zo schijnt SWO zelf periodiek interviews te
houden bij de doelgroep en dat geeft een duidelijk beeld van de vraag naar
ondersteuning en begeleiding. En eigenlijk weet de omgeving van de oudere
precies wat nodig is; het inzetten van deze sleutelfiguren zou de oudere het
gevoel geven dat hij niet met allerlei instanties moet overleggen om
uiteindelijk ergens een hulpvraag neer te kunnen leggen. Wij vinden dat wat
lokaal kan niet in een groter verband moet worden ondergebracht….
De rol van de gemeente is om samenhang aan te brengen in de grote
hoeveelheid van instanties en vrijwilligers die iets betekenen in de
ondersteuning aan ouderen. De vraag is nu hoe gaat dat er inde praktijk
uitzien? De papieren versie ligt er ............
Samenvattend:
- De juiste informatie voor alle partijen en korte
lijnen naar de oudere, dat is waar het om gaat.
- De cliënt moet voorop blijven staan, niet de
organisatiestructuur.
- Lokale initiatieven werken het beste…….dichtbij
de doelgroep
En tot slot:
We hebben gevraagd om de
uitslagen van de WMO-scan. We moeten wachten op het moment waarop deze
gepresenteerd wordt, namelijk volgende week. Jammer.
Hoewel de WMO-scan het
gehele terrein van de WMO bestrijkt, was het toch goed om inzicht in die
resultaten te hebben die op de doelgroep ouderen betrekking hebben.
Hillie Blaak